Stüdyo İmge

EP'lerini hesaba katmazsak ilk uzunçalarları 'Parachutes' ile olağanüstü ilgi gören ve ünlenen, çok yüksek satış rakamlarına ulaşan Coldplay, geçen yılın en çok konuşulan İngiliz topluluğu oldu. Parıltılı günler hala Sürerken, CDNOW'dan bir röportajlarını çevirdik.

Programınıza bakıyorum da şovlar, fotoğraf çekimleri, röportajlarla dolu. Gerçekten de bu bir çılgınlık; buna nasıl bir anlam yüklüyorsunuz?

Johnny Buckland: Evet gerçekten bir çılgınlık, ama güzel bir eğlence.

Bunlar hızla mı olup bitiyor, yoksa düzenlemeye fırsatınız oluyor mu?

İnanılmaz bir şekilde hızlı oluyor; otobüse biniyorsunuz, başka bir şehirde uyanıveriyorsunuz ve 'Nasıl geldim buraya?' diyorsunuz kendi kendinize. Kimi zaman gittiğiniz şehirde kalınca kafanız karışıyor çünkü hareket halinde yaşamaya alışmışsınız.

Grup olarak bu yoğun tempoda birlikteliği nasıl tam anlamıyla sağlayabiliyorsunuz. Hala birbirinize yakın mısınız?

Tabii ki hep iç içeyiz. Ama dört haftamızı yollarda geçirince, bir bakıma aşırı içli dışlı olunca, kendinize özel bir zamana ihtiyacınız oluyor. Ve işte bu da benim neden burda yalnız olarak bulunduğumu gösteriyor.

'Parachutes' albümünüzü oluştururken durum nasıldı?

Gerçekten de gergin bir zamandı, çünkü en üretken olduğumuz, birçok şarkıyı kaleme aldığımız bir dönemdi. Biz albümü iki hafta içinde tamamlamayı planlamıştık, çünkü tamamen canlı bir performans sergilemek istiyorduk. Ama bu şekilde şarkı kayıtlarının çok da iyi olmadığı kanısına vardık, yine de aynı tempo ile çalıştık ve şarkıların oturmasını sağladık. Sonuna geldiğimizde ise dokuz haftayı geride bırakmıştık.

Kayıtlar esnasında, stüdyoda herkesin her konuda anlaşması gerekiyor. Bunu uygulayabildiniz mi çalışmalarınıza?

Katılmıyorum, çünkü bunu müzik, sanat çalışmaları gibi konularda uygulamanız imkansız. Bence herşeyi zaman alıp götürüyor; bir bakıma, denemeye çalışmak gerçekten başarmanın güzel bir yolu.

Grup olarak çalışmadan önce de arkadaştınız, değil mi?

Öyle gibi. Chris ve ben arkadaş olduktan sonra aynı zamanda şarkılar yazmaya başlamıştık.

Ne zaman başarılı olabileceğinizi farkettiniz?

Hemen farkettik. Hepimizin şu ana kadar yaptığı en iyi iş beraber olmak. Beraber şarkılar yazmak. Beraber ilk yazdığımız şarkıya dönüp baktığımızda, gerçekten onun yaptığımızın en iyisi olduğuna inanıyoruz.

Belki bir gün Napster'da beliriverir bu şarkı...

Hayır mümkün değil. Dışarı çıkmaz aramızdan…

Ondan sonra sizi durduracak çıkmadı.

Evet, kendimizi yazmaya ve sadece yazmaya verdik birkaç ay. Konser planları falan hiç yoktu. Bir grup haline gelecektik ama kiminle ve nerede onu hiç bilmiyorduk. Ardından bir gece barda Guy geldi yanımıza ve grubunuzda olmak istiyorum dedi.
Ondan sonra, çalmaya başladık ve gerçekten çok iyiydi. Daha iyi ve daha çok şarkı yazıyorduk. Birkaç ay sonra bir davulcu aramaya başladık, çünkü artık konserlere başlayacak kadar çok şarkımız olduğuna karar vermiştik. Ve biraz çılgın da olsa muhteşem bir davulcu bulduk. Bizimle beraber çalması için evine kadar gittik ama evde yoktu. Will ile beraber yaşıyordu. Will o zamana kadar hiç davul çalmamıştı ama ihtiyacımız olduğunu söyledik ve bunu kabul etti. İş başında işini öğrendi ve muhteşem oldu.

Çoğu gruplar, birkaç albüm yapmadan sizin şu anda bulunduğunuz seviyeye gelemiyorlar. Ama gerçekten doğru yöne dikkatinizi ve çabanızı sarfettiniz. Bireysel olarak gelişmek için yeterli zamana sahip oldunuz mu?

Bence hata yapmak, kaç albüm çıkarırsanız çıkarın, yakanızı bırakmayacak bir olgudur. Büyüme, ilerleme her zaman yeni bir şeydir. Çünkü her zaman hata yapılacak yeni tercihler ve yeni şeyler vardır. Kısacası her zaman öğrenecek bir şeyler vardır.

Değişikliklerin farkında mısınız, mesela dışarıya çıkınca tanınıyor musunuz?

Hayır, daha değil. Albümümüzü alanların yanında bile bulunuyorum ama ellerinde ipucu yok.

Hakkınızdaki kötü eleştirilerden haberdar mısınız?

Tabii ki… Siz iyi oldukça, sizi sevmeyen, beğenmeyen insanlar hakkınızda daha çok konuşuyor. Ne kadar kötü olduğunuz hakkında... Durum bu ama buna rağmen yine de iyi basınımız var.

'Sıradaki Coldplay'i siz de duydunuz mu?

Evet, İngiliz basınından biz de duyduk.

Sizce kim sıradaki 'Coldplay'?

Lowgold isimli bir grup var, bizden önce aynı tarzda kayıtlarını tamamladılar ama piyasaya sürülmedi albümleri. Bence şimdi onlar 'Sıradaki Coldplay'. Beraber turneye çıkmıştık onlarla…

Sizce neden bu kadar iyi bir tepkiyle karşılaştı albümünüz? Kederli melodilerle ruh yücelten sözlerin güçlü bir kombinasyonu olmasının etkisi var mı sizce? Şu anda yeni albüm için çalışmalara başladınız. Acaba benzer bir albüm mü olacak?

Benzer ama biraz farklı. Çok büyük bir farklılık olmayacak, yani techno yapmayacağız. Yine biz, gitarlarımız ve klavyelerimiz olacak…