Suat Bilgi

Noir Desir Bordeaxlu dört gencin kurduğu bir rock grubu. Hayli asabi ve muhalif çocuklar. Çocuk dediğimize bakmayın grup müzik dünyasına adım atalı neredeyse 20 yıl olmuş. Ortaya çıktıkları ilk günden bu yana da hiç ayrılmadılar,yaşanan yoğunluktan yorulan Fred Vidalenc hariç.

Planlanmış olmamakla birlikte Noir Desir'in ağırlık noktası Bertrand Cantat. Cantat, müzik camiasında güzelliği, siyah giysileri ve 'büyüleyici' bir şiiri andıran şarkı söyleme stiliyle Jim Morrison'a benzetiliyor. Ama onların böyle manasız benzetmelere pek takıldıkları yok. Onlar, arkadan Gun Club'ı hatırlatan bir blues-punk makamı tuturmuş gidiyor. Ama beri tarafta, Kurt Weill'ın bozguncu, bıçkın tarzı da hissediliyor; 'Laubali olalım, hiçbir şeye benzemeyelim.' Kapılarını dünyaya kapamayan, ama alabildiğince karamsar, mutsuz ve bunu değiştirmeye de kesinlikle niyeti olmayan bir tavır bu. Özellikle 1993 de çıkan Tostaky de zirveye çıkan bir yoğunlukla hissedilebilir bu tavır. '666 667 Club' albümünde de bu yoğunluğun peşinden gidiyorlar. Aynı sertlik gitarlarda aynı kesinlik.

Grup üyelerinin herşeye karşı çıkan, uzlaşmaz muhalif tavırları müziklerine de yansıyor. Tüm şarkılarında alayla karışık bir öfke sözkonusu. Bu tavır grubun adıyla da müsemma: Kara (noir) Arzu (Desir). Grubun solisti Bertrand Cantat, 'Son derece ucuzlatılmış bir kelime olduğu halde, isyan, müziğe olan tutkumuzun tam merkezinde' diyor kendilerini açıklarken. Kara Arzu diye nitelenen de bu zaten.

Daha çok söz ve melodi üstüne kurulan Fransa'nın rock'n'roll'u çok az yetenek ortaya çıkarmıştır. Genelde saxon öfkesi, aşırılığı ve elektriği ile yoğrulan rock parçaları sunan iklimde 80'lerde Telephone başarılı bir karışım elde etmişti. Noir Desir günümüzde aynı başarıyı yakalayan nadir Fransız gruplarından.

Bundan birkaç yıl öncesine kadar Türkiye'de Pazar açısından varla yok arasındaydılar. Albümlerine ulaşmak hayli zordu. Aslına bakılırsa, grup özellikle 1993 de çıkan Tostaky albümlerinin başarısından sonra Fransa'da çok tutulan bir grup oldu. Hayranları sadece salonları doldurmakla kalmayıp işi kapıları kırmaya kadar vardırdılar. Yıllar Süren sessizlikten - 1994' teki 'Dies Irae' canlı kayıt albümünü saymazsak- sonra turne kapsamındaki tüm konserlerin biletleri tükendi.

Şimdi yeni bir albümle, dünyada herkesin dilindeki meşhur şarkılarıyla adeta 'güçlü arzular' siyahtır diyorlar ve yine karşımızda laubali olmaya devam ediyorlar. Klasik Fransız chanson'larıyla modern rock tınılarının arasını bulan Noir Desir, punk kökenli öfkesini de beraberinde sürüklüyor, kendi bildikleri yolda ilerlemeye devam ediyorlar.