Nil Seçkin

'Artık indie kalmadı, indie mainstream'a kaydı'
Jarvis Cocker, Pulp

Elbette pop yıldızı haline gelen Pulp'ın baş adamı eski indie'ci Jarvis Cocker haklı. Bunu söyleyenin o olmuş olması ise komik. 1995'de müzik dergilerinin kapağını işgal eden sözde alternatif pop ile kendi kariyeri o kadar uyuyor ki. Pulp, Jarvis Cocker çok satan bir ünlü karikatürü, kendisinin bir parodisi olduktan, ve parçaları hep aynı formülle üst üste yapıldıktan sonra büyüdü. İlk kayıtları ile 1991-93 arasında yaptıklarının arasında dinlemeye göze alanlar için büyük bir fark vardır.

Ama… İşin aması da bu yazının dayanağı. Soru şu; Pulp'un mainstream'e kayan gruplara güzel bir örnek olduğunu söylemek ne anlama geliyor? Bu grupların gerçekten iyi olduğu ve iyi müziğin sonunda listelere ulaştığı doğal olarak iddialar arasında.

Blur, Oasis, Elastica ve Black Grape'in satış listelerini fethettiği ve sözde alternatif müzikle sözde mainstream müziğin arasındaki sınırların yok olduğu sırada kendini beğenmişlik, saygı duyulan pop ve ciddiye alınmayan pop arasındaki fark da arttı. En dibe ise europop yerleşti. Değişen müzik dünyasında kitleler iyi olan herşeye açık. Tek sorun seçmek. Siyah ya da beyaz olmanız önemli değil. EMI'da olabilrsiniz Sarah Records da. Peki bu indie çok bilmişliği nerden çıkıyor?

Geçmiş yıllarda medya sözde alternatif müzik 'indie'yi, nasıl bir sound'unuz olduğuna bakmaksızın bağlı olduğunuz müzik şirketine göre belirlendiği gerçeğini bir kenara atarak 'indie'ye müzik ve imaj olarak bir formül belirledi. Alternative'in anlamı ise 'diğer' yani mainstream'ın dışı demek. Alternatif iseniz top ten'lerde, listelerde değilsinizdir . (Her zamankinden daha çok müzik piyasaya çıktığı için , hiç olmadığı kadar çok alternatif müzik var, yani alternatif sadece Gospel'den ibaret değil!)

Bu yüzden gerçek indie tavrı görünüşten çok politikalarla ilgili. İndie doğal olmalı ama değil. Ne var ki bir müzik editörü olarak herşeyi 'indie,' 'mod,' 'grunge' gibi sınıflara ayırmak çok rahattır. 'İndie olman için şöyle olmalısın' gibi şeyler söylenir. Başka bir sanat dalında ise buna 'pastiche' pop yazarı klasik diyebilir. Oasis yeni Beatles, Primal Scream yeni Rolling Stones, Sleeper yeni Echobelly ve böyle Sürer gider. Değişmez pop tarihi geri dönüştürülür ve her şey yerli yerinde durur.

Medya bütünlüğü olmayan grupların (ve yazarların; çünkü hiç olmadığı kadar çok müzik piyasaya çıkıyor ve medya bu akıntıya direnemiyor bu yüzden de sektördeki çoğu kişi aynı şeyler hakkında aynı şeyleri düşünüyor) kurulduğu bir ortam ve sadece CD almakla yetinen bir dinleyici kitlesi yaratıyor. Sizde zamana uymaya çalışıyorsunuz. Medya alternatif olmayan şeylere alternatif diyor ve geçmişte kalanları ise bir şey söyleme ihtiyacı duymadan doğrudan adlandırıyor. 'Oasis; 60'larda Beatles, 70'lerde Rolling Stones ve 80'lerde U2'yu sevenler için çıktı.' İnsanlar 'dünyanın en iyi rock'n'roll grubunun hayranı olma fikrinin cazibesine kapıldı.

Boo Radley'in "Wake up Boo!"sunu ve hayranı olarak her parçasının siz de olmasını istiyorsanız içinde iki farklı bonus parçanın olduğu iki farklı single almalısınız. Siz single istiyorsunuz ama o da CD fiyatına. Akıllıca.

Oasis, Boo Radleys ve Pulp'un arkasında en büyük iki müzik şirketi Sony ve Island var. Böyle olunca da listelerde yer almaları içten bile değil. Bu da değişen müzik dünyasının bir göstergesi. Oysa insanların kendilerine sunulanı (aslında kendileri için çoktan seçilmiş şeyleri) seçtiğini, indie'nin ise bir müzik değil, kimlik arayışı içindeki gençler için bir marka olduğunu söylediğinizde müzik eliti olmakla suçlanıyorsunuz.Benim görüşüme göre Oasis, Pulp ve Boo Radleys, Whigfield kadar bile alternatif değil.

Beatles hakkında şöyle bir yorum okumuştum : 'Beatles'ı hiç sevmedim hiçbir zaman da sevmeyeceğim. Beatles'la veya müzikleri ile ilgili değil bu. Sadece bu gruba gösterilen muhabbet beni sıkıyor. Ne yaparsan yap Liverpool'dan çıkan bu muhteşem dörtlüden kaçamazsın.' Bu çok genel bir şey, Bence bunu söylemek züppelik değil; söz konusu müzik olduğunda herşeyin 'sadece müzik' olmadığını göstermesi ve müziğe giydirilmeye çalışan dar kalıbı ortaya çıkarması açısından ise önemli. Müzik müzikse eğer kalıplara sığmamalı.