Weezer yeni albümüyle beklentileri, onlar neyse, boşa çıkartmıyor.
Murat Turat ArdağCDNOW.com'dan e-mail geldi. Aylardır oradan buradan takip ettiğim, ha çıktı, ha çıkacak dediğim, adı sanı bir türlü belli olmayan Weezer albümü çıkmıştı sonunda. Adının sanının neden hiç bir yerde duyulmadığı albüm çıkınca anlaşıldı tabii. Albüm ilk albümleri gibi adsız çünkü!.. Birinci teşhis doğru...
Albüm kapağını gördüm, sade bir yeşil fon üzerinde 4 tane tip. İkinci teşhis doğru... Weezer sıfırdan tekrar başlıyor. Heyecanla şarkıları üşenmeden teker teker indirdim. (Yakında da CD'sini alacağım). Üçüncü teşhiste birinci ve ikinciyi destekler, doğrular nitelikte. Sound olarak Weezer (2001) bir evvelki 'Pinkerton'a değil, 'The Blue Album' diye bilinen/geçen Weezer (1994)'e daha çok benziyor.
Sıfırdan tekrar başlamak istemelerinin nedeni CDNOW eleştirmeni Jon Wiederhon'a göre Rivers Cuomo'nun 'Pinkerton'la hata yaptığını anlaması, bence ise kaldıkları yerde eksik bir şey bıraktıklarına inandıkları için geri dönmeleri (Ya da tekrar para kazanmaya karar verdiler). Eğer 'Pinkerton' bir hata olsaydı Weezer geri dönmezdi. Sonuçta ne Pinkerton bir hataydı; onları mainstream'den düşürmesi River'ın zaten istediği bir şeydi (ya da kendini olduğu gibi anlatıp, günah çıkartmak istediği bir albüm); ne de bu son albüm aslında bir yeniden başlangıç; o işin klişe kısmı, herkes o kadarını söyler. Tabii doğrusunu gruba sormak lazım. Benim yakın zamanda okuduğum bir Rivers Cuomo röportajında adam 'Son Weezer albümü tabii ki Weezer albümü gibi olacak, bu aralar Limp Bizkit revaçta diye Limp Bizkit gibi müzik yapacak halimiz yok' diyordu. Bence bunun tercümesi 'Çıkınca görürsün, klişe sorular sorma, sorunun cevabını ben de bilmiyorum' oluyor. River'la şahsen tanışmasam bile müziğinden onu tanıdığım kadarıyla, bence bunu söylüyor alttan alta.
Albüme gelince, bir Weezer albümü işte. Weezer'ın hayranlarını beş yıldır aç bıraktığı müziğiyle dolu, biraz eskiden kalma sound'la, biraz zaman içinde modifiye ettikleri yeni Weezer sound'uyla yaptıkları, yeni bir albüm... Kızgın, üzgün, azgın, melankolik... bunların hepsi eleştirmenlerin klişeleşmiş albüme uydurma/adapte etme sıfatları.
Hatta Weezer'ı çok sevmeme rağmen objektif olup, aslında kötü demem gerekiyor. Bütün eleştirmenleri ilk albüme dönüş geyiğine sürükleyen yeni albümün, tekrar mainstream'a taşınmak için yapılmış olması aslında, gerçekten ilk albüme benzemesi değil yani...
İyi bir Amerikan gruptan iyi bir Amerikan müzik piyasası albümü.