Deniz Durukan

Bu yıl yedincisi düzenlecek olan Roxy Müzik Günlerini büyük bir özveriyle sürdürüyorsunuz. Koyduğunuz para ödülü, şehir dışından gelen yarışmacıların konaklama, ulaşım gibi ücretlerini de karşıladığınız düşünülürse bu epey masraflı bir iş. Bu yorumu ilk defa duyuyorum. Teşekkür ederim. Bu bizim için önemli bir hikaye. İstanbul'da ve Türkiye'de ki insanların nefes almasıyla ilgili bir durum. Sanatın geriye düştüğü, doğru dürüst nefes alamadığımız bir dönemdeyiz. Asla çok daha iyi değil, ama asla çok umutsuz da değil. Sonuçta birileri bir şeyler yapıyor. Genelde depresif müzikler var, ama yine de hoş şeyler çıkıyor. Bunların içinden üç, beş tane çıkması bile, bir meşale, bir ışık ve gelecek için umuttur. Mesela bu sene yaşları 13 olan bir grup katıldı. Biz bu çocuklara finalde iki şarkı söylettireceğiz. Çıksınlar ve görsün insanlar. Bu bizim için bir grur kaynağı. Bizim için hayat, lüks arabalardan, paradan daha önemli. Hiçbir kaygısı olamayan, hiçbir trende bağlı olmayan bir yaşamdan söz ediyoruz. Çünkü daha önce de biz Ceneviz'de, Sekiz buçuk ve Tirbünel'de bunları yaptık. Orada da hep politik bir yanımız vardı. Asla uçta olmadık, ama hep alttan alta hayatımızda güzel bir şey vardı. İnsanlar da bunu görüyor. Sponsor bulup, onlara ufak bir katkı verdiğiniz zaman, daha da iyi hazırlanıyorlar. Biz 4.000 doları paylaştıracağız. Hangi şehirlerden katılım var? Ankara, Isparta, Afyon, Eskişehir, Kıbrıs, Adana, Bursa,Yalova, Eskişehir gibi bir çok ilden katılım var. Özellikle Eskişehir'den katılan bir yarışmacıyı çok beğendim.Bu müzik türü dünyada henüz çok yeni. O mantıkla mı yaptı? Yoksa içten gelen bir şey mi? Merak ediyorum. Helsinki'de bir film festivaline katılmıştım. Orada bu tarz bir müzik dinlemiştim. Bayağı uçuk, tekno, pop kalır yanında. Kaç yarışmacı katıldı? Diğer senelere oranla katılım da bir düşme veya artma oldu mu? Bu sene 120 yarışmacı var. İlk sene, 101 grup katıldı. İki dal vardı. Nedense biz bunun bir tanesini avangarde olarak değerlendirmişiz. Bu avangarde dalın içinde etnik müziğin yanısıra elektronik müzik de vardı. Diğer dal ise rock'tı. Roxy Müzik Günlerinin üçüncü yılında bu iki kategoriyi kaldırdık. Daha geniş, müzik yarışması kapsamında devam etti. Gerçi "yarışma" adını da sevmiyorum. Herkes bir şey yaparak geliyor buraya. Bunu bir türlü festivale dönüştüremedik. Çünkü orada birinci olma gibi beklenti de var. O, olgunluğa ulaşmak çok kolay değil. Bu dünyanın problemi. İşe parayla ilgili kaygılar girdi mi? Birinci, ikinci sıralaması yapıyorsunuz. İlk sene avangarde dalında, Nekropsi birinci olarak çıktı. İkinciliği ise Blue Kite aldı. Rock dalında da Teoman, Atlantis ve Siddhartha çıktı. Jüri özel ödülünü ise İstanbul'un Sesi Orkestrası kazandı. Roman arkadaşlarımızdan oluşan bu orkestra, Laço Tayfa, Brooklyn Funk Essentials hikayelerinin kişileridir aslında. Bu orkestrada Ergün Şenlendirici vardı. Sonra oğlu Hüsnü Şenlendirici Laço Tayfa ile çıktı. İkinci sene 66 grup katıldı. Gene iki kategoride oldu. Birinci kategoride Nurses Care, Kurban ve Helezon çıktı. İkinci kategoride, Kapsül, Mehmet Akten ve İstanbul Blues Kumpanyası çıktı. Üçüncü Roxy Günlerinde kategori kalktı. 67 grup katıldı. Cold House,Weed ve Dawn ilk üç dereceye girdi. Dördüncü müzik günlerinde 138 grup katıldı. Bu bizim için en kötü seneydi. Burada maalesef Türk popu baskın çıktı. O sene birinci çıkmadı. O yıl, alternatif olan Roxy Müzik günleri elden gidiyordu. Beşinci Roxy müzik günlerinde 83 grup katıldı. Bağdat Avenu, Replikas, Ennoia çıktı.Geçen sene 78 grup katıldı. Direc-t, Larva ve Psyche grupları ödül aldı. Jüri Teşvik ödülü ise Kör Talih'in oldu. Değerlendirmeleri nasıl yapıyorsunuz? Kayıtları dinlerken, katılan yarışmacı isimlerini kapatıyoruz. Puanlar verildikten sonra kim olduğuna bakıyoruz. 120 gruba bakmak kolay değil. Özellikle kasetle gönderilen çalışmalar verimli olmuyor. Ses düşük olabiliyor, belki de arada kaçırdığımız çok iyi şeyler de olabilir. O yüzden kaset yerine Cd'yi şart tutmayı düşünüyoruz. Aslında bunların yöntemi, tek tek sahneye çıkarıp bakmaktır. Bu bizim üzüntümüz, ama yapacak bir şey yok. Aksi takdirde bu değerlendirme çok uzun Sürer. Buna da şartlar elvermiyor. Bu yarışma fikri nasıl çıktı? Roxy'in ilk zamanlarında, şarkı söylemek isteyen bir çok müzisyen bize başvurdu. "Ne çalarsınız ?" Diye sorduğumuzda, "çok iyi The Cure, Depeche Mode çalarım" gibi şeyler söylediler. Kendinize ait bir şey yok mu dediğimde, "yok" diyorlardı, kimseden de böyle bir şey isteyemezsin diye cevap veriyorlardı.. Ben de "isterim" dedim. Cover ben de çalarım, çünkü mantığı yok bunun.Kısa bir dönem Roxy cover da çaldı, ama kendimize ait bir şeyler istedim. Cover'ın tadı yok, Cure'un cover'ını çalacağıma albümünü alır dinlerim. Karşılaştığım bu durumlar sonrasında bu yarışma oluştu. Alternatif bir şeyler olsun istedim. Alternatif müzik tarifi kavram karmaşasına neden oluyor.Bazı yazarlar bu terime karşı çıkıyor. Nedir bu alternatif müzik? Alternatif, her şeyin alternatif olmasıdır.Şu anda alternatif olmayan bir şeyden bahsediyoruz.. Türk Pop müziğine teslim olmuş bir ülkenin alternatifi budur. Her şeyi alternatif olarak tanımlayabilirsiniz. Bu yanlış bir kelime de olabilir. Maalesef onun karşılığı bir kelime olmadığı için, şu anda bu kelimeyi kullanıyorum.Aslında alternatif lafı çok da önemli değil. Biz marjinal de değiliz. Moğollar gibi bir grup çıktı bu ülkeden 1970'lerde Fransa'da değerlendirme olarak Pink Ployd'un üstünde yer aldı bu grup. Buradan yola çıkarsak, niye Türkiye'den birileri yurt dışına çıkmasın ki. Bu Türklük meselesi değil, yanlış anlaşılmasın. Müziğe üniversal olarak bakıyorum. Bizim yarışmamıza Çince de katılabilir birileri. Türkçe olacak diye bir kaygım da yok. Ama Türkçe de olsun. Bu ülkede Türkçe konuşuyor, Türkçe öpüşüyoruz. Çoğu insanların idolleri İngilizce'den kaynaklandığı için, rock İngilizce yakıştırmasıyla gidiyor. Bence kötü bir vokal şekli var burada. Teoman ve devamı gibi, bilmem ne ve devamı gibi... Kendi karakterini, kişiliğini oluşturan müzisyen, vokalini de bir Süre sonra oluşturacaktır. Oluşturmazsa o cover olarak kalır. Ama bu da zamanla yerine oturacak. Zamanında cover'ı ezdik, bu da ezilecektir. Geçen sene Roxy Müzik günleri renksiz geçti. Katılım da bayağı düşüktü. Ekonomik kriz, para ödülü olmaması gibi etkenler olabilir mi? Her şeyin etkisi var. Umut iki üç tane grupta yatıyor. Siz yüzde ona bakmalısınız. Amerika'da ki en önemli müzik okulları, yüzde onunun peşindedir. Biz yüzde onu biliyoruz.