Deniz Durukan Umay üçüncü albümü Ağzı Bozuk Aşk Mektubu'nu Etno Müzikten çıkardı. Keşke çıkarmasaydı ya da biraz daha bekleseydi demek geliyor içimden. Çünkü miksaj tam anlamıyla bir felaket. Albümü cızırtılar içersinde dinledim diyebilirim. Sanki şarkıların kaydı üstün körü yapılmış. Sesler de genelde çok tiz. Bu yüzden ne dinlediğimi bile tam olarak anlayamadım.
Albümün müzikal anlamdaki tavrı da karışık. Kimi yerde romantizim, kimi yerde tekno denemesi, pop, etnik öğeler ve elektronik tınılar da yer almış. Bunun yanında hızı yüksek, dinleyeni oynatacak şarkılar da düşünülerek, her telden çalınmış. Bu da ticari düşünülüp, trendi yakalama çabasıyla yapılmış.
Ama bu albüm üzerinde daha çok çalışılsaydı, Umay amacına ulaşabilirdi. Beni asıl üzen de bu oldu zaten.Çünkü sözler güzel, vokal iyi, besteler de tek başına iyi, ama işin içine teknik meseleler girince bir çuval incir berbat olmuş. Kısacası Ağzı Bozuk Aşk Mektubu istenileni veremiyor.
