Efkan Kula

Cake, tam da grunge'ın egemen olduğu bir dönemde daha çok folk'tan ve funk'dan beslenen bir rock stiliyle ortaya çıktı. Grubun müziği eğlenceliydi ama derdi farklıydı. Cake elemanları daha önce birçok işte çalıştıkları ve müzik yapmanın tüm zorluklarını çektikleri için olaya daha sakin yaklaşabiliyorlardı. Yani piyasanın isteklerini pek de takmıyorlardı. 1991'de kurulan grup, üç yıl sonra tüm birikimini ortaya koyarak yayınladığı 'Motorcade of Generosity' isimli ilk albümüyle önce yaşadığı kent olan Sacramento'da sonra da yavaş yavaş Amerika genelinde ismini duyurdu. Albümdeki 'Rock N'Roll Lifestyle' adındaki parça alenen rock alemiyle dalga geçiyordu. Grubun bu tavrı aynı dertten muzdarip birçok dinleyiciyle de bir anda buluşmasını sağladı. Araba yarışçısı Aslında Cake bir cephe açmış gibi gözükse de pek de kendini ayrı tutmaktan yana değildi. Zaten müziğindeki buluşmalar bunun iyi bir örneğiydi. Nitekim 1996'da çıkan ikinci albümleri 'Fashion Nugget'ın satış başarısı onları da ister istemez genel yörüngeye soktu. Bu, çok eğlenceli, çeşitli müzikal denemelerin olduğu aynı zamanda geveze bir albümdü. 'Fashion Nugget'ın ilk single'ı 'The Distance', bir araba yarışçısının yaşadığı sorunlu aşkı yarı şarkı – yarı mırıldanma şeklinde anlatıyordu. 'The Distance' radyoların arayıp da bulamadıkları türden bir şeydi. Bir de bunun peşine meşhur Gloria Gaynor parçası 'I Will Survive'ın başarılı yorumu eklenince Cake'in yolu platin plağa kadar gitti. Rock değil folk Tüm bu müzikal oyunlar Cake'in solisti John McCrea'nın başının altından çıkıyordu. McCrea kendini bir ozan, Cake'i de bir folk grubu olarak tanımlıyordu. Rock'la başı o kadar da hoş sayılmazdı. Country, folk ve eskileri kendine belirleyici olarak seçmişti. Zaten McCrea'nın annesi de bir folk şarkıcısıydı. 'Fashion Nugget'ın tüm dünyada heyecanla dinlendiği o yıllarda McCrea sağlık sorunları yaşamaya başladı. Grup, başarının tadını tam olarak çıkaramadı; turne programını iptal etmek zorunda kaldı. Bir de başçı Victor Damiani ve gitarist Gref Brown'nın bir yıl arayla gruptan ayrılması Cake'i üçüncü albüm öncesi bayağı bir zora sokmuştu. Gittikten sonra bir glam-rock topluluğu kuran Brown'ın yokluğu Cake'i gerçekten de çok etkiledi. O trompet Cake, daha doğrusu McCrea devam etmekte ısrarlıydı. 1998'in başlarında yeni basçı Gabe Nelson ve çeşitli gitaristlerle stüdyoya girildi. Bir Süre sonra gitarist Xan McCurdy'nin Sürekli eleman olmasına karar verildi. Ve Cake'in üçüncü albümü 'Prolonging the Magic', şubat 1998'de piyasaya çıktı. 'Prolonging the Magic' geçmişe göre yüzü daha asık bir albümdü. En önemlisi, içinde cover yoktu. Post modern hayattan dem vuran albüm yine country merkezinden farklı tarzlara doğru gezintiler yapıyordu. Albümdeki hit parça 'Never There'in trompet nağmeleri ve McCrea'nın çok bilmiş vokali Cake'i en çok dans ettiren gruplardan biri yaptı. En iyi zamanı Üç yıl albüm arası veren bu arada plak şirketini büyüten Cake, 2001'de çıkardığı 'Comfort Eagle' albümünde ise daha zengin bir müzik ve daha sivri bir dille takipçilerin karşısına çıktı. McCrea röportajlarında artık aykırı olmanın bir anlam taşımadığı fikrine vardığını söylese de, şarkı yazarken dayanamıyordu. Müzik endüstrisinden başlayıp yine bir çok meseleye yergiler düzüyordu. Cake kendi tarzını yaratması itibarıyla son yılların önemli toplulukları arasında gösteriliyor. Böyle zeki ve eğlenceli bir grubu en iyi zamanında ve bu kadar şarkı biriktirmişken izlemek çok keyifli olacak.