Stüdyo İmge

Her yeniyıl başlangıcında bir önceki yılın değerlendirmesinin yapıldığı yazılar yazılır.Olmazsa olmaz…

Sanırım değerlendirmesi en zor yapılacak konulardan birisi de her ay yüzlerce plağın yayınlandığı, onlarca tür ve ve alt türleri olan, neredeyse % 99 u bağımsız plak şirketleri tarafından yönlendirilen elektronik müzik piyasası olsa gerek. Bununla birlikte mutlaka bahsedilmesi gereken başlıklar nedeniyle işimiz biraz daha kolay gibi.

Kim ne derse desin 2001 yılı ülkemizde de pek çok seveni olan progressive camianın yılı oldu. Hatırladığım kadarıyla hiçbir zaman elektronik müzik türleri 2001 yılında olduğu kadar birbirine karışmadı. ( Hangi Türleri dinliyorsun diye sorulduğunda kafası karışmış bir şekilde arkadaşını arayıp hangi türleri sevdiğini insanlar bu nedenle ortaya çıktılar sanırım.)

Madonna ve N'sync için yaptıkları korkunç remixleri terazinin bir tarafına Delerium, Depeche Mode, Vaiio, Planet Funk için yaptıkları remixler ve GU Moskow albümleri de öteki tarafına konulduğunda Ali ve Sharam 2001 yılını fazlasıyla iyi kapattılar. Fakat Deep Dish'in bu sene yaptığı remix prodüksiyonlarında biri diğerlerinden belirgin bir şekilde ayrılıyordu.
Vaiio -Rapture
(Israrla Vaiio yazıyorum çünkü grup Deep Dish tarafından mixlendiğinde hala Vaiio olarak anılıyordu. Sonradan Sony metamorfizması ile iio'ya dönüşüverdiler.)

Bu plağın önemi ne çok satması ne de dünyadaki radyoların yarısından fazlasının playlistlerine girmesiydi. Bu plağın ilk kez clublarda duyulması ile beraber bizde yeni bir türün doğuşuna tanık olduk :Progressive Vocal House.

Deep Dish hem progressive bir remix yapmış hem de tüm vokalleri kullanmıştı. Daha öncede buna benzer onlarca plak yayınlanmış hatta deep dish kendi albümleri Junk Science ile bu türe göndermeler yapmıştı ama hiçbirisi bu plak kadar başarılı olamadı ve Kabul görmedi. Arkasından hemen benzerleri geldi. 16B - Escape, Danny Morales - Moody, BT - Never Gonna come back down, Jason Downs - Cheeroke vs..


"Progressive goes deep" diyenler sevinirken "progressive goes dark" diyenlerin cevabı gecikmedi. John Creamer & Stephane K. I love you adlı konsept plaklarını yayınladılar.Pekçoğunun o zamana kadar duyduğu en karanlık şeydi bu plak. Tribal. Progressive. Dark. Full Vocal.

2001 yılına noktayı Raff'n'Freddy - Listen koydu. Deep House ve Progressive House'a ait bütün özellikleri barındıran bu plak dünya çapındaki bütün eleştirmenleri ve editörleri çılgına çevirdi. Hepbir ağızdan şöyle dediler; Bu nedir bilmiyoruz ama bundan daha fazla istiyoruz. Bugünlerde e-posta gruplarımızı meşgul eden Jason Downs - Cherokee adlı yanık ezgiyi(!) dinlenilebilir hale getiren John Creamer & Stephane K. Hem progressive vocal house duvarına bir tuğla daha eklediler hem de Bu senenin kazananları arasında isimleri 1. sıraya (fazlasıyla hakederek) yazdırdılar.

Bu arada Delerium-innocente ve X-press 2 - Smoke Machine anthem oldular. Bununla birlikte camiadaki bütün plaklar gibi insanların sonsuz tüketme içgüdüsü ile 2 ayda eskiler sepetine atıldılar. Çalanlar da bakkallıkla suçlandı.Ne plağı ilk aldığında adını sır gibi saklayan DJ ne de bir zamanlar bu şarkı ile çoşan insanlar bu plakları kurtaramadı. Doğal Seleksiyon.

Satoshi Tomiie ve Danny Tenaglia dışında Superstar DJ/prodüktörler 2001 yılına pek bir şey katamazken, cass&slide( glad I ate her ), Sander kleinenberg(Royksopp - Poor Leno) ,Lemon 8 (North Atlantic -Lights Out), Mike Monday ( PSB - Break 4 Love), Saeed&Palash(Tribal Twins - Give me the music),Sandy Rivera (Feel This),Moshic&Zidan (Nightstalker),Jade (ADITHOAEA),Lexicon Avenue ( From dusk till dawn),Circulation (aqua), 2 Boys 1 Girl (Twisted), Xzique (Your Mind), Archive (Numb), Ben Shaw (So strong), Borgo Manero ( The Darwin's Theory), Boris Dlugosch (Never Enough), Brent Laurence (Ain't Gonna), Cevin Fisher ( Love You some More), Paris&Sharp (Aphrodite) ve innate (roots rock) gibi pek çok DJ/prodüktör/Grup house'tan uplifting Trance'e kadar muhteşem plaklar yayınladılar ve isimlerini 2001 yılına yazmanın yanında önümüzdeki seneler için çok iyi yatırımlar yaptılar.

Türkiyede elektronik müzik patladı! Tabiki patlamadı! Kaç tane plak satıldı, kaç tane single satıldı, kaç tane mixed album satıldı, hatta kaç tane mp3 indirildi? Rakamlar insanı hüzünlendiriyor. Peki bu satılan albümler ve singlelar arasında (hatta indirilen mp3ler arasında) kaç tanesi drum'n'bass, kaç tanesi Detroit techno, kaç tanesi ambient house ürünüydüler?

Patlayan sadece Clubbing oldu.Onlarca organizasyon yapıldı, insanlar gecenin bir yarısı motorlarla adaya taşındılar. Güneşten korunmak için brandalar serildi, soğuktan korunmak için çadırlar kuruldu. Ortada dönen parayı gören herkes işin ucundan çekiştirmeye başladı. Yıllardır adult contemporary formatına sahip radyolar formatlarını değiştirdiler. Club oyuncakları ithal edildi. T-shirtler basıldı. E-posta grupları kuruldu,satıldı, kapandı, birbiri ile savaştı. Djlik gözde mesleklerden biri oldu. Müzik adına hiçbirşey yapılmadı bu hengame içinde. Insanlar birkaç radyonun playlistlerine mahkum oldular. Ne plak ithal edip satan dükkanlar açıldı ne de mantar gibi türeyen radyolar. Sonuç içi boş bir balon oldu, O da her an patlayabilir zaten. Tüm bu karmaşa içerisinde iki güzel şey oldu

Birincisi, Türkiye inanılmaz DJ/prodüktörleri ağırladı. Josh Wink, Deep Dish, 16B, Danny Tenaglia, Steve Lawler, Jeff Mills, Dave Seaman vs…
Setini ışıklarla ustaca destekleyen Tenaglia'yı neden üstü açık vede yemek yenilen bir yere getirdiniz diye sormadılar ama adamı çok bilinen ve sert olmayan plakları çalmakla suçladılar oysa o tam da bulunduğu mekana gore çalmıştı. Tam 3 ay sonra bir Cuma gecesi insanlar New York Vinyl'deki setinden sonra şöyle dediler… "o kadar karanlık ve sertti ki… korku filmi gibiydi…"

DJ infazı bununla bitmedi tabi… çaldığı plaklarda mesaj verme kaygısı olan Jeff Mills underground u çalınca a-a bu adam techno çalacaktı house çalıyor! A-aa bakın bakın jaguar çalıyor ewww Demeye cüret ettiler. Gereken cevabı Dave Seaman Yeke Yeke ile Verdi Paraları için herkes tarafından şımartılan clubberlar 20 milyon lira verip Djleri satın alamayacaklarını öğrendiler. Hala öğrenmiyenler de var tabiki sanırım onlar da Satoshi Tomiie'nin gelip Thriller'ı çalmasını bekliyorlar..

İkinci güzel şey ise Subsky ve Mavi oldu. Göktuğ ve Yunus gerçekten yetenekliydiler ve bunu herkese kanıtladılar.Göktuğun plağı four days Paul Van Dyk'ın mixed albümüne girdi. Yunusun EP'si Balance promote group'un listesine girdi. Dünyada bu Epyi dinleyip parmaklarını yukarı kaldırmayan kritik kalmadı. İkisinin de başarısı şans eseri olmadı. Yıl sonunda prodüktörü yine ülkemizden çıkan bir başka plak ise iyi Dj olmakla iyi prodüktör olmanın farkını çok güzel özetledi…Herşey daha yeni başlıyor…bekleyip göreceğiz…

You can't handle the ride.
Ricco Zychowicz