Stüdyo İmge

Bu albümdeki 'ilerleyişiniz' hakkında ne düşünüyorsunuz?

İnsanların on iki yıl önce yaptığım şeyleri ve müziğimi araklayıp, birbiri ardına 'hit' albümler çıkarmalarından bıktım artık. Şimdi sıra bende.

'Pre-Millenium Tension' ve 'Angels With Dirty Faces' albümlerinin on-on beş yıl gibi bir zaman içinde müzik tarihinin en etkiliyici albümlerinden olabileceklerini düşünmüyor musunuz?

Ah evet, 'Zaman içinde'. İnsanların bana söyleyip durdukları şey de bu, ama on yıl bekleyebileceğimi sanmıyorum. Geçenlerde uçakta sıkıntıdan Nelly Futonto, ya da her neyse, adında biriyle ilgili bir röpörtaj okudum. Kadın hip hop' ve trip hop arasında bir yerde durduğunu söylüyordu. 'Nasıl yani?' dedim kendi kendime. Trip hop'u icad eden benim ama o benim kim olduğumu bile bilmiyor. Sonumun, hayatları boyunca çalınıp çırpılan, sonra da herkese kırgın ölen eski blues'culara benzemesini istemiyorum.

Müziği değiştirmek istiyorum. Pop müziğini değiştirmek istiyorum. Eğer Miles Davis ya da Marvin Gaye'in zamanında yaşayan bir müzisyen olsaydım asla fark edilmezdim. Bugün bu kadar değerli olmamın nedeni müziğin gerçekten çok boktan bir yerde olması; bununla yüzleşmemiz lazım. Yapılan müziğin çoğu kötü, iyi sanatçı olmak zor bir şey değil artık. Bu yüzden ben de göze batıyorum.

Dün gece Chris Blackwell'le konuşuyordum da bana gayet ilginç şeyler anlattı. Eskiden bir plak şirketinde çalışıp bir grupla anlaşma imzaladığınızda, grubun ilk ya da ikinci albümlerinde bir hit şarkı olup olmaması önemli değilmiş. Ama şimdi paranızı almanın tek yolu liste başarısı elde etmek, yoksa bu plak şirketlerinin işine gelmiyor. Potansiyel sahibi grup bulmak çok zor artık. Etrafta daha önce hiç şarkı yazmamış, turneye çıkmamış çocuklar var. Birdenbire listelere balıklama dalıyorlar ve biliyoruz ki taş çatlasa iki yıllık bir kariyerleri olacak. Plak şirketleri artık sanatçı yetiştirmiyor, hemen şimdi 'hit' olacak malzeme arıyor onlar.

'Blowback'de beraber çalıştığınız sanatçıları nasıl seçtiniz?

Red Hot Chili Peppers ve Cyndi Lauper uzun Süredir benimle çalışmak istiyorlardı. Alanis'in geleceğini hiç sanmıyordum, ben de 'Aa evet, olur' dedim çünkü dürüst olacağını düşünmemiştim. Sonuçta müzik tarihinde 26 milyon satmış tek kadın sanatçı o. Hollywood'dan biri bana onunla çalışmak ister miyim diye sordu, ben de geyiğine 'Tabii, dört beş şarkı yaparız' dedim, sonra bir de baktım geldi. Bu kadar işte.

Bir Candida hastası olduğunuzu öğrenmek hayatınızı nasıl etkiledi?

Artık insanların nasıl beslenmeleri gerektiğini biliyorum. Kimse süt ürünleri, mayalı yiyecekler tüketmemeli, şeker yememeli. Yani aslında bu bir lanet ama bir tür 'olumlu' lanet.
Sonuçta ekmek hafızamı zorluyor, telefon numaralarını hatırlayamıyorum ve biraz ekmek yediğim zaman kendi telefon numaramı unutabiliyorum.

Amerika hakkında neler öğrendiniz?

Kolayca vurulup ölebilirsiniz. Gerçekten. Sanki bir 'silah kültürü' hakim orada. Bütünüyle bir 'silah kültürü'. New York'da farklı hareket etmeniz gerekiyor. New York'da bir barda kavga çıkaramazsınız, yani çıkartmamanız akıllıca olur diye düşünüyorum. Burda insanlar yumruk yumruğa dövüşüyorlar. Bin bir türlü pislik görüyorum. Tanıdığım herkes silah taşıyor ve bunlar sokaklarda yaşayan insanlar değil. Bir arkadaşım muhasebeci ve her yere silahıyla gidiyor. New York'da insanlar birbirlerinin yüzüne bakmıyor. İngiltere de eğer biri sana bakarsa sen de ona bakarsın ve dışarı çıkıp kavga edersin. İnsanlar gerçekten birbirine bakmıyor burda.

Hala herhangi bir kurala sadık kalmadan müzik yapmanın daha sağlıklı olduğunu düşünüyor musunuz?

Birkaç çocuğa 'drum machine' kullanmasını öğretiyordum ki, birden aslında çocuklara bir şey öğretemeyeceğimizi farkettim. Zaten biliyorlar çünkü. Sanırım çocuklara bir fırsat verdiğinizde onlar bunu kendilerince değerlendirebiliyorlar. Yani mesela ben bir ressamım, 'şöyle' yapmam gerektiği söylenirse kendi tarzımı nasıl oluşturabilirim? Biri bana 'Aftermath'ın iki blues notasından oluştuğunu ve bunun hatalı olduğunu söylemişti. Bu adam güya bir müzik koleji öğrencisi ve orda bunun yanlış olduğunu öğretmişler. Şarkı adamın kafasını karıştırmıştı, oturup öylece dinliyordu ve nasıl sevebildiğini çözemiyordu. İnsanlara 'Bu iş böyle yapılır' demekle hayal güçlerini öldürdüğümüzü düşünüyorum.