Üner Altayİlk şarkı, sert ve hızlı bir enstrümantal olan 'Bulletproof Cupid' adeta bir şok etkisi yaparak açıyor albümü ve çoğu eleştirmenin "Placebo müziğinin en sert noktalara ulaştığı albüm" değerlendirmesini ilk dakikalardan doğruluyor. Bunun ardından gelen 'English Summer Rain' sytnth sesler ve bas üzerine kurulmuş orta tempo bir şarkı ve ondan sonra sıra geliyor bu albümdeki favorilerimden 'This Picture'a. Müthiş akıcı ve Brian Molko'nun tiz ses ve gitar tonuyla bence kesinlikle bir Placebo klasiği. Albüme adını veren ve anıların insanların peşini hiç bırakmayıp, yaşamları boyunca onların hayatına etki ettiğini anlatan yani "kişisel bagajlar"dan dem vuran 'Sleeping With Ghosts' da Placebo müziğinin kozmik tarafını temsil eden synth ve baslarla örülü. Son günlerde klibini müzik televizyonlarında sık sık izlediğimiz 'Bitter End' zaten Bulletproof Cupid ve This Picture gibi albümün temposunu yükselten ve enerji katan şarkılar kontenjanını doldurmak için orada. Özellikle şarkının sonundaki "kopuş" bölümü mükemmel. 'Something Rotten' da albümün yarısından fazlasını oluşturan şarkılar gibi temelini ekolar, synth sesler ve bas üzerine kuran bir şarkı. Albümün enstrümantasyon olarak en öne çıkan şarkılarından biri de 'Plasticine'. Grubun şarkı dizilişi yaparken -son dört şarkıya kadar- her hızlı ve sert şarkının ardından atmosferik, elektronik etkiler taşıyan daha düşük tempolu bir şarkı kullandığını görüyorsunuz. 'Special Needs', Bulletproof Cupid gibi tanıdık bir Placebo riff'i ile açılıp orta tempoda devam ediyor, 'I'll Be Yours' sanki "Without You I'm Nothing" albümüne bir gönderme, 'Protect Me From What I Want' kilise orgu tonuna yakın klavyeleriyle kapanış şarkısından önceki son hit ve 'Centrefolds' da kapanış görevini başarıyla ve sakin sakin yapan 12 numara. Placebo'nun "Sleeping With Ghosts"da öncekilerden çok farklı mecralara aktıklarını düşünmüyorum ancak ellerindekileri olgunlaşmış tarzları içerisinde oldukça başarılı bir şekilde sundukları su götürmez bir gerçek.
