Murat Beşer

'Bana Tricky Kid diyebilirsiniz' diyerek, ilk kez Tricky adıyla duyulduğunda korkunç bir sesle rap yapıyordu. İlginç bir biçimde tutuldu; artık bu Massive Attack'taki angajmanından mı kaynaklandı, yoksa kabus gibi hikayeler anlattığı solo projelerinden mi bilinmez, ama değişmeyen bir şey var ki, müziğini oluşturan maddenin kimyası hep aynı kaldı; kah süper zaman büyütecinde kirli beyaz bir uğultu, kah tanrısal kadın sesleri ve ustamızın gırtlağından çıkardığı karga sesleri kulağımızda hep yankılandı durdu.
Tricky açık sözlü biri; sözünü hiç kimseden sakınmıyor ve Bristol'e, trip-hop'a, eski meslektaşlarına sövüyor. Asıl adı Adrian Thaws olan yarı deli kişilikli adam (onun plaklarından herhangi birini dinleyen herkes bunu iyi bilir), memleketi Bristol'ü sevmediğini de açık açık dile getiriyor. Massive Attack'tan 'eski' arkadaşlarına 'zengin çocukları' diyor, yaşamak için seçtiği Los Angelas'ta kendini, giderek daha hipleşen ve paranoyaklaşan New York'a oranla daha iyi hissettiğini söylüyor. İcadına katkıda bulunduğu trip-hop etiketini sevmediğini, bunun sadece koca götlü üzgün beyazlara hip-hop satmaya yaradığını da ekliyor. Bunun dışında en aptalca sorulara bile neşeyle cevap veriyor. Tricky Kid ismini okuldaki arkadaşları takmışlar küçükken.
Yeni albümünde ona eşlik eden hiç tanınmamış, Constanze Francavilla adında İtalyan bir şantöz bayan var. Bu bayan, Tricky'e Roma'daki bir konseri sırasında demosunu ulaştırıyor. Bundan üç hafta sonra Tricky onu Londra'a kayıtlara çağırıyor. Şimdiye kadar Björk, Alison Moyet, Neneh Cherry ya da Alanis Morissette gibi ünlü isimlerle çalışmış olan Tricky'nin artık büyük isimlere ihtiyacı yok. Çünkü sadece kendi ismi bile yeterli; ropörtajlarında Sürekli gayet rahat keyifli ve birazda 'çekmiş' durumda takılan bu deli, dün ve bugün olduğu üzere, yarın da bizi şaşırtmaya, kendini ilgi ile izlettirmeye devam edecek gibi görünüyor.
Her albümünde dozunu arttırdığı mükemmelliği ile Tricky, sınırlarını daraltmak suretiyle yaptığı işlere derinlik kazandırdı; soundu daha bir saçaklandı, eserleri giderek daha fazla akustik zenginliğe kavuştu. Şimdi Tricky, Greenvich'in akademik küresine kesin olarak sürüklenmeden, önce tüm saatleri sıfırlamak istiyor. Son albümü 'Vulnerable', onun şimdiye kadarki -soğuk duygular üzerine olan şarkı 'Stay'den, The Cure cover versiyonu 'Love Cats'e- en uysal (dinlenebilir) albümü. Eski grubu Massive Attack'ın çoktan kaybettiği belirgin bir gevşekliğe sahip. Ayrıca Pink Floyd'un samplelarını kullanmaya varacak kadar bir sanatsal özgürlük - ya da başka bir bakış açısıyla gözüpeklik - sergiliyor: 'Search And Survive' adlı parçada 'Run Like Hell'in ana riffini kullanıyor, daha sonra buna tipik köpük köpük etrafa yayılan keyboardlar da ekleniyor. Gerçek cazibeyi ise, şarkılara Tricky'nin çılgın egosunun başarıyla katılması, koyu siyah sesini mikrofona fısıldarken ya da öksürürken, kusursuz kadın sesinin her zaman melodik bir zemin hazırlaması oluşturuyor. İki sesi tek ses gibi duyanlar bir tür meta düete tanık oluyorlar ki, popta bunun bir örneği daha yok. Ve bu noktada ona neden Tricky Kid dendiği ve gelecekte de neden demek gerektiği anlaşılıyor.