Ender Ayna

Atatürk Kültür Merkezi'nde 19 Ocak gecesi Türk Böbrek Vakfı yararına diyaliz makinası alımı için Fil Organizasyon tarafından düzenlenen nefis bir konser izledik. AKM'nin Büyük Salonu yüzlerce kişinin katılımıyla sahnedeki müzik adamı için atan tek bir kalp halini almıştı. Yalnız başına, gitarıyla sahneye çıktığında, yeni şarkılar dinleyeceğimizi evet, biliyorduk ama bu kadar güzel ve alışılmadık bir konser beklemiyorduk. Otuz yıllık bestelerini hala hiç bıkmadan usanmadan ve coşkuyla eşlik ederek dinlediğimiz, beraber omuz omuza değirmenlere karşı savaştığımız, görmüş geçirmiş sesiyle söylediği her kelime havaya yayılır yayılmaz melodiye dönüşen usta bir söz yazarı, bize giderek müzikal açıdan zenginleştiğinin apaçık göstergesi olan "Gece Yalanları"nı söyleyecekti. Barok bir içhesaplaşma Biz bu yalanlara inanmaya çoktan hazırdık, yeterki yalanları söyleyen o olsundu. 'Yalan'lar Bülent Ortaçgil'in ağzından çıksın, müzikle gölgelensin, sadece etimize değil ruhumuza işlesindi. İlk yalan 'Nereye Sokağı'ydı. Ortaçgil'in alıştığımız bestelerinin tadında minimal bir yapıya sahip 'Nereye Sokağı', onun eşsiz vokaliyle zenginleşip bize ulaşırken sahnedeki yalnız adam da giderek gözümüzde devleşiyor, biz de konserin havasına girmeye başlıyorduk. Ardından sahneye yaylı çalgılar dörtlüsü çıktı. Yeni albüme ismini veren 'Gece Yalanları'nı çalmaya başladıklarında Barok tarzda ciddi bir içhesaplaşmayla karşı karşıya bulduk kendimizi. Yaylı çalgılarla yapılan arajman şarkıdaki hüznü daha da arttırmış kendimize hiç farketmeden söyleyip inandığımız yalanlarla yüzleştirmişti bizi. Ortaçgil'in hazırladığı konser kurgusu diğer çalgıların da katılımıyla zenginleşerek 'Rastlantı Yalanları', 'Bir Tek Sen Yalanı', 'Çoktular Ama Hiç Yoktular', 'Sana Geldim'le devam etti. Klavyede Baki Duyarlar, gitarda Erkan Oğur, basta Gürol Ağırbaş ve davulda Cem Aksel gibi ustalardan oluşan ekip konser boyunca mükemmel bir uyum sergiledi. Erkan Oğur'un sololarıyla zenginleşen parçalar Cem Aksel'in davuluyla hareket kazandı. Baki Duyarlar klavyeyle hüzün katsayımızı arttırdı. Bir hafta aralıksız çalmam gerekir Bülent Ortaçgil, 'son parçamızı çalıyoruz' dediğinde birden konserin sonuna geldiğimizi anladık. Hiç farkına varmadan geliverdiğimiz bu son beklenmedik oldu, zira eskilerden sadece 'Benimle Oynarmısın?', 'Olmalı Mı Olmamalı Mı?' ve 'Değirmen'i çalmıştı sadece. Ortaçgil, daha fazlasını isteyen, hayalkırıklığına uğramış kitleye şakayla karışık 'Otuz yıllık birikimin hepsini çalmaya kalksam bir hafta aralıksız konser vermem gerekir' diyerek yanıt verdi. Bizde usta yorulmasın diyerek ısrarımızdan vazgeçmek durumunda kaldık. Ortaçgil'in 'Fark Etmeden son iki.. ' diyerek başladığı parça tempolu ve etkileyici sözleriyle devam ederken vokal yerini Erkan Oğur'un gitarına ardından da klavyeye bıraktı. Caz düzenlemeleriyle giderek zenginleşen müzik yapısıyla 'Fark Etmeden' sona erdiğinde ayakta alkışlanmayı hakediyordu.