Strange Fruit' müzik tarihinin en tartışmalı ve güçlü şarkılarından biri olmasının yanı sıra dünyayı değiştirmeyi başarmış birkaç şarkıdan da biri aynı zamanda.

Şarkı aslen bir şiir olarak Abel Meeropol tarafından yazıldı. İki siyah adamın Amerika'nın güneyinde linç edilmesini görüntüleyen yukarıdaki resimden etkilenen Meeropol, şiiri 1930larda, Lewis Allan takma adıyla satırlara döktü ("Güney ağaçları garip bir meyve taşır, yapraklarında ve köklerinde kanlar").

Aynı zamanda bir antifaşist örgüt için çalışan gece kulübü işletmecisi Robert Gordon tarafından, o sıralar 24 yaşında olan Billie Holiday'e önerilen şarkının kaydedilmesi plak şirketlerinin çıkardığı zorluklar nedeniyle 1939 yılını buldu. Şarkı anında sivil haklar oluşumları tarafından benimsendiyse de, popüler olması çok daha sonraya denk gelir. Şarkıyı söylemeye başladığı anda, kimi zaman fiziksel tacize maruz kalacak şekilde tepki çeken Holiday'in 'Strange Fruit'u radyolarda da yayınlaması o dönemde mümkün olmadı. Hatta 1999 yılında 'Strange Fruit'u yüzyılın şarkısı seçen Time dergisi o yıllarda şarkı yı"müzikal propagandanın başlıca örneği" diyerek aşağılamıştı.

Yine de şarkının kopyaları Amerikan kongre üyelerine yollanmaya devam etti ve ırkçılık karşıtı hareketlerin bir numaralı marşı haline geldi. Durumu en iyi 1939 yılında New York Post'tan Samuel Grafton ifade ediyor: ".eğer Güney'deki sömürülenlerin kızgınlığı yeteri kadar artarsa, artık onların bir de 'Marseillaise'leri var". Ya da şarkı sözünün yazarı, Abel Meeropol'un üvey oğlu Michael'ın dediği gibi: "Son ırkçı ölene dek, 'Strange Fruit' geçerliliğini koruyacaktır".

Billie Holiday, konserlerini hep bu şarkıyla bitirirdi. Michael Meeropol'un sözlerini yazdığı diğer şarkılar arasında Frank Sinatra'nın kaydettiği 'The House I Live In' ve Peggy Lee'nin söylediği Apples, Peaches and Cherries' de var.