Stüdyo İmge

Zaman zaman olur. Çok sevdiğiniz bir sanatçının konseridir, onu orda sahnede görmek içinize dokunur, mutlulukla hüzün arası içiniz kabarır. Ya da çok sevdiğiniz bir şarkıyı konserde yüzlerce insanla birlikte söylemek kalbinize dokunur. Olur olur. Aynı duygu, ünlü şahsiyetlerde de kendini gösterebilir. İşte bazı ünlülerin, bazı konserlerde yaşadıkları duygusal anlara birkaç örnek. Bakalım hiç bir konserde ağlamışlar mı? Irvine Welsh (Yazar/Trainspotting): A evet, Reading Festivali'nde. Çünkü birileri henüz satın aldığım Iggy Pop posterini benden yürütmüştü ve sonra da onu yaktılar. Geri zekalılar! Thom Yorke (Radiohead): (Kızarıyor) Evet, REM konserinde. Amerika'da onlarla turneye çıkmıştık. Portland konseri filandı sanırım. Güneş batmak üzereydi ve…Bilirsiniz birden doluverdim. Fıskiye filan değil, yüzde yüz gözyaşıydı döktüğüm. David Holmes: Evet, bir kaç kere. 89'da Belfast Sanat Okulu'nda bir 500 kişilik bir Orbital konserindeydim. 'Chime' parçalarını çalıyorlardı ve ben hayatımda daha once böyle birşey görmemiştim. O zamanlar berberlik yapıyordum ama kariyerim yerlerde sürünüyordu çünkü erken kalkmaktan çok yorulmuştum. Bu konserde şöyle bir etrafıma baktım ve o boğucu duygu selini hissettim. Mutluluktan ağlıyordum. Tim Burgees (The Charlatans): Bir Black Grape konserinde ağlamaya en çok yaklaştığım an t-shirt'ümü üstümden çıkarmıştım. Tabii ki terlediğimden değil, çok duygulanmıştım. Lousie Wener (Sleeper): Wembley'deki Jam'in veda konserinde fazlasıyla duygulanmıştım. Benim ilk büyük konserimdi ve onların dağılıyor olmaları çok üzücüydü. Ağlamaya çok yaklaşmıştım ama yanaklarım kuru kaldı.