Artık günümüzde modern garaj müziği denince ilk akla gelen isim Jon Spencer's Blues Explosion. Rock aleminin postmodern ses makinistleri, yetmişlerin garaj müziğini yeniden canlandıran belki de en önemli oluşum.

New Wave, post-rock, trance ve ambiyans müziğinin öncüsü, tek kişilik orkestra, Moby yeni albümü Hotel ile tekrar huzurlarımızda.

Bançosuyla, mızıkasıyla, ilk dalga surf ve 60'lar havalarıyla The Thrills gibi gruplar, cnbc-e'de birkaç ay önce yayımlanan 'the blues' serisinden Mike Figgis filmi 'Red, White and Blues'da Afro-Amerikan blues'cuların İngiliz blues'culara...

Leon Followil'in üç oğlu ve bir yeğeninden oluşan Kings Of Leon garip bir çete. Bir yandan çok 'güney'liler, diğer yandan oradan çok uzakta, neredeyse İngiltere'ye daha yakınlar.

Blue Note firmasının Fransa ofisinde mutlu sonla biten hikaye, geçen yüzyılın sonunda Marsilya'daki bir kültür merkezinde başlar.

Yalnız, tempolu bir rock 'n' roll hareketi üzerine fısıldanan bu tatlı uğultu, stadyum konserlerinde tribünlere hep bir ağızdan söyletmek amacı taşımaktan ziyade kendi iç seslerinin mikrofonlara yansıyan bir izdüşümü yalnızca.

Öyle uzun uzadıya üzerinde düşünülecek karmaşık bir şey yok ortada. Altyapıda harcı karan iki akor, garnitür olarak fiyakalı bir kaç sample, üzerinde canlı enstrümanlarla elde edilmiş bir kaç kıvrak tını ve hepsini yapıştıran usta işi bir aranje...

70'li yıllar efsanesi Van Der Graaf Generator'ün yine en az topluluğun kendisi kadar efsane haline gelmiş şarkıcısı ve bestecisi Peter Hammill, aradan geçen 35 yıla rağmen halen müzik dünyasında izler bırakmaya devam ediyor.

Özellikle ilk duyulduğunda klasiklik kokan bir çalgı, ancak Mich Gerber bu enstrümanın tellerini gitmedikleri esnekliklere uzandıran, bir solo enstrümanı olarak yeni müzik parantezlerine ulaştıran bir sanatçı.

1972 tarihli 'The Getaway'i yeniden çevirseler keşke. Yok, ben de biliyorum 90'larda Alec Baldwin ve Kim Basinger'ın olduğu bir versiyonun çekildiğini ama yine de, Baldwin ve Basinger! Nasıl iyi olabilir ki. Olmadı da zaten.

Bundan bir yıl önce grup 'Black Dollar Bills'i yayınlamış ve konser performanslarından tutun, duruşlarına kadar herkesin onlara gözucuyla bir bakıvermelerini sağlamışlardı.

Erlend Øye, Norveçli elektronik akustik ikili 'Kings Of Conveinience' (KOC) bir yarısı. Diğer taraftan da Röyksopp'un 'Poor Leno' ve 'Remind Me' parçalarını sesiyle hayat veren kişi.

Nasıl Ajda pop müziğin kendinden menkul 'Süperstar'ı ise Mungan da popüler kültürün divası olarak yakın tarihimizin hem kişisel hem de toplumsal sayfalarına tanıklık etti.