Beatles ile birlikte 60'lı ve 70'li yıllara damgasını vuran İngiliz grup Rolling Stones'un temelleri 1961 yılında Mick Jagger ve Keith Richards tarafından atıldı. Ünlü 'blues'cu Muddy Waters'ın bir parçasından esinlenerek gruba isim kondu. Rolling Stones 1963 yılında BBC radyosunda cover yaparak sesini duyurmaya başladı.
İlk albümlerini Chicago'da doldurdular. Beatles'ın İngiltere'de kalıp onların Amerika'ya gitmesi o yıllarda bayağı tartışıldı. 1965 yılında "Satisfaction" adlı şarkılarıyla meşhur oldular. O günden sonra şarkıları ve özellikle Richards ve Jagger'ın özel yaşamları sayesinde "rock'ın kötü çocukları" olarak ün yaptılar. İki bas gitarcı, üç gitarist eskittiler. Grubun orjinal kadrosunda bulunan gitarist, Brian Jones 1969'da 27 yaşındayken İngiltere'deki evinin havuzunda ölü olarak bulundu. Jones'un yaşamı yıllar sonra filme de dönüştürüldü hatta...
İlk beş albümlerinde rock, R&B, blues parçalarının coverlerını yaptılar. 1973’de çıkan double albüm Exile On Main Street gruba ivme kazandırdı. 1975 yılında Mick Taylor gruptan ayrılma kararı aldı. Yerine, birçok gitarist denendikten sonra Ronnie Wood alındı. 1976 yılında eleştirmenler tarafından başından beri en zayıf albümleri sayılan “Black and Blue” albümü piyasaya çıktı.
Rolling Stones, Undercover adlı albümünü çıkardıktan sonra 70’ler boyunca çalıştığı Atlantic Records’u bırakarak Columbia’ya geçti. Jagger aynı şirketle solo albüm yapmak üzere de anlaştı. Bu imzadan sonra kendisine bir solo kariyer oluşturmak için grupla bağını yavaş yavaş koparmaya başladı. Ve She’s The Boss adlı solo albümü çıkardı. Hatta albüm için şarkıların yön verdiği doksan dakikalık bir komedi filmi bile çekti. Filmde bir takım olaylar sonucu ayrılan bıkkın rock star çift rölünü kendisiyle Jerry Hall oynadı. Jager solo kariyerine devam ederken Stones, Columbia’dan çıkan ilk albümü Dirty Work’la yoluna sorunlu da olsa davem etti.
Grup üyeleri, özellikle de Jagger ve Richards hiç anlaşamıyordu. 1986’da Dirty Work çıktığında Jagger albümün promosyonu için Stones’la birlikte turneye çıkamayacağını açıkladı. Böylece gelecek üç yıl için Stones’a bir nokta konmuş oldu. Ve solo albüm devri başladı. Mick Jagger ilki gibi çok da başarılı olmayan ikinci çalışmasını çıkardı. Richards onun yaptıklarını hiç beğenmiyor, Jagger’ı, Rolling Stones’un özüne ihanet etmekle suçluyordu. Aslında Richards da ilk solo albümü Talk Is Cheap için Jagger’dan pek farklı bir yol izlemedi.
Bu arada dünyanın dört bir yanından grubun biraraya gelmesi teklifler yağıyor, gelen tekliflerin en az yüz milyon dolar olduğu konuşuluyordu. Rakam bu kadar büyük olunca Stones üyeleri geçmişi tamamen unutup 1989’da yeniden biraraya geldi. Ve ABD’de hasılat rekorları kıran büyük bir dünya turnesine çıktılar. Ama bas gitarist Bill Wyman 93'te gruptan tamamen ayrıldı. Stones üyeleri yeni bir bas gitarist almaktansa çeşitli basçılarla çalışmayı tercih ettiklerini belirttiler. 1990'da ise Microsoft'a "Start Me Up" adlı şarkılarını verdiler.
1989 tarihli Steel Wheels ve 1994 tarihli Woodoo Lounge müzikal olarak dinleyenlerini çok da tatmin etmedi. Yeni albüm "Bridges to Babylon"da ise Beck ve Hanson gibi genç grupların yapımcısı Dust Bothers ile çalıştılar. Grubun konserlerinin çok iyi geçmesine ve çıkan albümlerin ilerlemiş yaşlarına göre hala beğeni görmesine rağmen Rolling Stones'un son yıllarda en tutulan albümü eski baladlarından ve konser kayıtlarından oluşan 1995 tarihli "Stripped" oldu.
Mick Jagger (59), Keith Richards (58), Ron Woods (56) ve Charlie Watts (63) "Bridges to Babylon" turnesine çıkmadan önce sorulan "Bu sonuncu turneniz mi olacak," sorusuna, "Bu ve bundan sonraki beş turne sonuncu olacak," cevabını vermişlerdi. İşte bu turnenin son konserini 35. yıllarını kutlarken, 1998 yılında İstanbul'da Ali Sami Yen stadyumu'nda verdiler.
